Tο 2016 συμμετείxε, ως σκηνοθέτης στο ∆ιεθνές Фεστιβάλ Παραστατικών Tεxνών του Belo Horizonte (Bραζιλία). Tο 2006 του απονεμήθηκε από το Mουσείο Θεάτρου το βραβείο ∆ημήτρης Mητρόπουλος για τη μουσική του στο θέατρο. Tο 2006 συμμετείxε, ως σκηνοθέτης, στο ∆ιεθνές Фεστιβάλ Σύγxρονου και Πειραματικού Θεάτρου του Καϊρου. Tο 2001 αντιπροσώπευσε το Mέγαρο Mουσικής Αθηνών στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Rising Stars. Tο 2000 αντιπροσώπευσε την Eλλάδα στην Mπιενάλε του Tορίνο, όπου έγινε και αφιέρωμα στο συνολικό συνθετικό του έργο. Tο 1996 αντιπροσώπευσε την Eλλάδα στην Κοπεγxάγη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Eυρώπης. Tο 1993 υπήρξε ένας από τους 6 νέους συνθέτες, απ’ όλον τον κόσμο, που επέλεξε το International Dance Trust να συμμετάσxουν στο ∆ιεθνές Σεμινάριο για Eπαγγελματίες Συνθέτες και  Xορογράφους, στο Wakefield της Αγγλίας. Έχει διατελέσει: Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Τεχνών Αρχαίας Ολυμπίας (2020-2022), Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου (2016-2020), Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας (2013-2016) και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας (2010-2013). Είναι ιδρυτικό μέλος του Music Theatre Grouρ Amsterdam και της Ομάδας Θεάτρου ΟΠERΑ. Διδάσκει υποκριτική-αυτοσxεδιασμό στη Ανώτερη ∆ραματική Σxολή του Ωδείου Αθηνών, στην Ανώτερη ∆ραματική Σxολή Δήλος και στην Ανώτερη ∆ραματική Σxολή του Πειραϊκού Συνδέσμου. Έχει σκηνοθετήσει πλήθος παραστάσεων Θεάτρου και Όπερας. Έχει συνθέσει μουσική για θέατρο, κινηματογράφο, συμφωνική μουσική, όπερα, μουσική δωματίου, μουσική για χορό κ.ά.

Έχει συνεργαστεί με σημαντικά γαλλικά θέατρα και φεστιβάλ, όπως το La Filature (Scene Nationale de Mulhouse), το La Comedie de Reims (Festival Reims Scenes d’Europe) και το Opéra Grand Avignon στο πλαίσιο του περίφημου Φεστιβάλ της Αβινιόν.

Σαν ηθοποιός  έχει συμμετάσχει σε σημαντικές παραγωγές, όπως:

«Τσέρνομπιλ – Ένα χρονικό του μέλλοντος» (2021)

«Έντα Γκάμπλερ» (2019)

«Το σώσε» (2018)

«Ανεμοδαρμένα Ύψη» (2017)

«6 a.m. How to disappear completely» (με την ομάδα Blitz στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών) «Ερωφίλη» (στο Ωδείο Αθηνών)

Έχει πάρει μέρος στις ταινίες:

«Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών» (σκην. Σύλλα Τζουμέρκα, 2019)

«Η Δουλειά της» (σκην. Νίκου Labôt, 2018)

«Interruption» (σκην. Γιώργου Ζώη, 2015)

«Αρετή» (ταινία μικρού μήκους)

Κατά τη διάρκεια της πορείας του έχει συνεργαστεί και εκπαιδευτεί δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες και παιδαγωγούς του θεάτρου, όπως οι Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης, Δηώ Καγγελάρη, Αργύρης Ξάφης, Δημήτρης Ήμελλος, Ηλίας Κουνέλας, Γιώργος Ζαμπούλακης, Σοφία Πάσχου, Αμαλία Μπένετ, Αγγελική Στελλάτου, Γιώργος Κουτλής, Ανέστης Αζάς, Πρόδρομος Τσινικόρης και Σίμος Κακάλας.

Το 2023 απέσπασε διάκριση στο Off-Off Athens Theatre Festival στο θέατρο «Επί Κολωνώ» για την παράσταση Goldfish, την οποία έγραψε και σκηνοθέτησε. Το 2022 συμμετείχε στο Festival of Art Schools της Ακαδημίας Τεχνών του Novi Sad στη Σερβία με την παράσταση The End of Eddy του Édouard Louis, σε σκηνοθεσία Αργύρη Ξάφη, ενώ το 2017 συμμετείχε ως ηθοποιός στον Χορό του Φιλοκτήτη στο Φεστιβάλ Αισχυλείων στην Ελευσίνα, σε σκηνοθεσία Martha Frintzila.

Το 2025 επιλέχθηκε από το Εθνικό Θέατρο, λόγω της φοίτησής του με βαθμό άριστα, για να συμμετάσχει στο διεθνές Fast Forward Festival στη Δρέσδη της Γερμανίας, εκπροσωπώντας τη σχολή στο πλαίσιο του φεστιβάλ. Παράλληλα έχει παρακολουθήσει σημαντικά σεμινάρια και εργαστήρια, μεταξύ των οποίων εργαστήριο υποκριτικής με τον Ανδρέα Μανωλικάκη βασισμένο στη μέθοδο του Actors Studio, καθώς και εργαστήριο πάνω στη μέθοδο του Θεόδωρου Τερζόπουλου στους Δελφούς.

Η Άννα Λεμονάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Είναι κοινωνιολόγος, σκηνοθέτις, θεατρική συγγραφέας και ηθοποιός.  Έχει πτυχίο στις Πολιτικές Επιστήμες  από την Αθήνα το 2006 και το μεταπτυχιακό της στην Κοινωνιολογία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης από το Πανεπιστήμιο του Φριμπούργκ. Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου Serge Martin (2010-2013) και ολοκλήρωσε το Πιστοποιητικό Προχωρημένων Σπουδών (CAS) στη Δραματουργία και την Παράσταση Κειμένου (2018-2020, Πανεπιστήμιο της Λωζάνης και HETSR). Συμμετείχε σε σεμινάρια με τη Σούζαν Μπάτσον (Susan Batson) στο Interkunst, τον Ανδρέα Μανωλικάκη (Πρόεδρο του Actors Studio της Νέας Υόρκης) στην Αθήνα, και τον Νταμιάν Ντε Σράιβερ (Damian De Schrijver) από το TgStan του Βελγίου.

Έπαιξε για τη Λένα Κιτσοπούλου στο Vive la mariée (2013) και στο Cry, για το οποίο έκανε επίσης τη δραματουργία (2018-2021) στο Θέατρο Saint-Gervais της Γενεύης. Συνίδρυσε την ομάδα Bleu en Haut bleu en Bas με τον Σαμουέλ Σμιντίγκερ (Samuel Schmidiger) το 2015: έγραψε και σκηνοθέτησε το BLEU (2019, Φεστιβάλ La Bâtie της Γενεύης) και σκηνοθέτησε το P.E.T.U.L.A. Bye Bye, βασισμένο σε έργο της Λένας Κιτσοπούλου (2017, Θέατρο Saint-Gervais), σε γραφή και σκηνοθεσία της ίδιας. Επίσης, έγραψε και σκηνοθέτησε το Fuchsia Saignant (2019, Φεστιβάλ La Bâtie), το BLANC (2021, Le Grütli, Γενεύη) και το G.O.L.D. (2022, Φεστιβάλ La Bâtie, Γενεύη). Σκηνοθέτησε επίσης το SapphoX της Σάρα-Τζέιν Μολόνι (Sarah-Jane Moloney) το 2020 στο LePoche/GVE.

Η Άννα εργάστηκε ως δραματουργός για το χορευτικό έργο Bis N.S (as usual) του Ιωάννη Μανταφούνη (2021, Όπερα της Λυών) και για το έργο A la carte (2023, Frankfurt Dresden Ballet Company). Το 2024 δημιούργησε το G.O.L.D. Pocket Version, το οποίο παρουσίασε στην Αθήνα. Αυτή την περίοδο συνγράφει με τη Ζυλί Ζιλμπέρ το θεατρικό έργο nerό_una puta historia de AMOR, το οποίο θα σκηνοθετήσει το 2026 στο θέατρο Comédie de Genève. Στην Άννα αρέσει η αναρρίχηση, η ιστιοπλοΐα και το απρόβλεπτο.

Από το 1982 συμμετέχει ενεργά στη μουσική σκηνή. Συνεργάστηκε με γνωστά σχήματα όπως οι Τρύπες, οι A Priori, οι Da Capo, οι Rodondo Rocks και οι Jazz Quartet.  Ενσωματώνει στοιχεία ηλεκτρονικής μουσικής, ambient και post-rock στις παραγωγές του.

Έχει  γράψει μουσική  για περισσότερες από 70 θεατρικές παραστάσεις. Έχει δουλέψει εκτενώς με το Εθνικό Θέατρο και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Συνέθεσε μουσική για παραστάσεις στην Επίδαυρο, το Ηρώδειο και τους Δελφούς. Απέσπασε το Β’ Βραβείο Μουσικής στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού (2000) για την παράσταση Γέρμα.

Δισκογραφία:

Θυρωρός στη Δύση (1998)

Παράξενες Ιστορίες (2003)

Μια Εποχή στην Κόλαση (2015) – Μουσική προσέγγιση βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Arthur Rimbaud.

Η ζωή και η καλλιτεχνική του διαδρομή αποτυπώθηκαν στο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ της Τζίνας Γεωργιάδου, με τίτλο «Γιώργος Χριστιανάκης – Μια διακριτική μουσική παρουσία», το οποίο προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Έχει συμμετάσχει σε ένα ευρύ φάσμα παραγωγών κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, καθώς και σε παραστάσεις επινοημένου (devised) θεάτρου. Το 2024, η παράστασή του «Πυρ, Γυνή & Μπάχαλα» απέσπασε το 1ο Βραβείο στο 3ο Φεστιβάλ Σύγχρονου Καμπαρέ (Θέατρο Red Jasper, Αθήνα), αναδεικνύοντάς τον ως μια αναδυόμενη φωνή της γενιάς του.

Είναι μέλος της επιμελητικής ομάδας του Θεάτρου Αμαλία και  του προγράμματος Young Creative στα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ προγράμματα Next Stage και Next Stage+, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη νέων καλλιτεχνικών πλατφορμών και στη διεθνή ανταλλαγή.

Παράλληλα με το θέατρο, ασχολείται με την κίνηση και τον χορό, τον κινηματογράφο και άλλες ανεξάρτητες καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες, αναπτύσσοντας μια διεπιστημονική προσέγγιση στις παραστατικές τέχνες.

Έχει δημιουργήσει περισσότερες από οκτώ πρωτότυπες παραστάσεις και έχει παίξει  πάνω από 25 ρόλους στη Λευκορωσία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Το σκηνοθετικό της έργο περιλαμβάνει παραγωγές όπως το The Backbone (Θέατρο Komuna Warszawa, γερμανοπολωνική συμπαραγωγή), το Heroines (Θέατρο Goose on a String, Μπρνο της Τσεχίας), το COMA (έκανε πρεμιέρα στη Βαρσοβία και το Βερολίνο), το SARMATY/YA (παρουσιάστηκε σε Σεούλ, Daejon, Μόναχο, Χέλεραου, Κρακοβία, Λούμπλιν, Βαρσοβία, Βρότσλαβ και Πότι) και άλλες.

To καλλιτεχνικό της έργο επικεντρώνεται στην εξερεύνηση θεμάτων όπως η ταυτότητα, η εξορία, η μνήμη και η θέση του ατόμου μέσα στα κοινωνικά και κοσμικά συστήματα. Το έργο της συχνά συνδυάζει θέατρο, κίνηση, κείμενο και οπτική γλώσσα, ενώ η ίδια ερμηνεύει σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των λευκορωσικών, των πολωνικών και των αγγλικών.

Το πάθος της βρίσκεται στη μουσική, η οποία συχνά συνοδεύει τις παραστάσεις της. Ως μουσικός, η Παλίνα Νταμπραβόλσκαγια εμφανίζεται με το όνομα ČORNABROVA, παντρεύοντας το εναλλακτικό χιπ-χοπ με τη φολκλόρ μουσική,  ένα είδος που η ίδια αποκαλεί “B-pop”. Το άλμπουμ της με τίτλο COMA δίνει φωνή σε μια φανταστική τεχνητή νοημοσύνη (AI) που στοχάζεται πάνω στη μετανάστευση, την οικολογία, τον καπιταλισμό και τη συναισθηματική επιβίωση.

Κατέχει Μεταπτυχιακό τίτλο (Master’s degree) στην Ιστορία από το κορυφαίο University of Oxford. Εκπαιδεύτηκε στη σκηνοθεσία κινηματογράφου υπό την καθοδήγηση του Eliot Grove, ιδρυτή του περίφημου Raindance Film Festival.

Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη σκηνοθεσία της βραβευμένης ταινίας μικρού μήκους Breathe Truth (2025), στην οποία πρωταγωνιστεί ο Dominic Chianese (The Sopranos, The Godfather II), καθώς και της ταινίας Oil Paint.